Ga naar hoofdinhoud

Mastoïditis: hoe herken en behandel je deze oorinfectie?

Vaak denkt men dat een oorontsteking gewoon een lastig moment is dat na enkele dagen vanzelf weer voorbijgaat: wat koorts, pijn, een antibioticakuur en alles lijkt opgelost. Maar soms stopt de infectie daar niet. Wanneer bacteriën het mastoïdbot aantasten, het bot vlak achter het oor, wordt de situatie veel ernstiger. Dat noemen we mastoïditis: een zeldzame maar gevaarlijke infectie die tot ernstige complicaties kan leiden als ze niet tijdig behandeld wordt.

 
 

Wat is mastoïditis?

Een ontsteking van het mastoïdbot door een NKO-infectie

Het mastoïdbot maakt deel uit van het slaapbeen en bevat een netwerk van luchtcellen, de mastoïdcellen. Hun functie? De druk in het middenoor regelen en bescherming bieden tegen infecties. Maar door hun ligging vlak bij het oor zijn ze ook bijzonder kwetsbaar.

Wanneer een etterige oorontsteking te lang aansleept en niet goed behandeld wordt, kunnen bacteriën zich naar dit poreuze bot verplaatsen en daar een infectie veroorzaken. Pus hoopt zich op, de ontsteking verergert en de druk neemt toe, met het risico dat de infectie zich uitbreidt naar de rest van de schedel.

Waarom is mastoïditis een ernstige infectie?

Onbehandeld kan mastoïditis het bot aantasten, een pijnlijk abces veroorzaken of zich zelfs naar de hersenen verspreiden. De meest gevreesde complicaties zijn meningitis, een aangezichtsverlamming of een bloedvergiftiging.

De symptomen moeten altijd ernstig genomen worden: hevige pijn achter het oor, aanhoudende koorts, zichtbare zwelling, gehoorproblemen en pusafscheiding. Gelukkig kunnen antibiotica, en in sommige gevallen een operatie, ernstige gevolgen voorkomen.

Quels sont les symptômes de la mastoïdite ?

Pijn en zwelling achter het oor

Het eerste alarmsignaal bij mastoïditis is een aanhoudende pijn achter het oor. Die wordt snel ondraaglijk en verdwijnt niet met gewone pijnstillers. Vaak ontstaat er ook een duidelijke zwelling, rood en warm aanvoelend bij aanraking.

Wanneer de situatie verergert, kan er een abces ontstaan onder de huid, wat de pijn nog heviger maakt. De huid wordt gespannen en de zwelling kan zich uitbreiden naar de hals of de slaapstreek.

Koorts en oorafscheiding

Een oorontsteking die blijft aanslepen en gepaard gaat met hoge koorts (meer dan 38,5°C) moet meteen argwaan wekken. Soms gaat dit samen met rillingen, extreme vermoeidheid en nachtelijk zweten.

Als het trommelvlies doorboord raakt, kan er pus met een onaangename geur uit het oor komen. Dit wijst erop dat de infectie zich verder heeft ontwikkeld en gevaarlijk aan het uitbreiden is.

Tijdelijk of blijvend gehoorverlies

Wanneer de infectie verder oprukt, kan ze de geluidsoverdracht verstoren en tijdelijk gehoorverlies veroorzaken. In ernstige gevallen kan dit blijvend worden. Als de bacteriën het binnenoor bereiken, raken de zenuwcellen die instaan voor het gehoor beschadigd.

Het risico? Een laattijdige behandeling kan onomkeerbare schade veroorzaken, waardoor soms hoortoestellen nodig zijn. Daarom is een snelle diagnose en onmiddellijke behandeling cruciaal.

Wat zijn de oorzaken en risicofactoren van mastoïditis?

Een agressieve bacteriële infectie

Mastoïditis wordt meestal veroorzaakt door bacteriën zoals Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae en Streptococcus pyogenes – dezelfde bacteriën die ook verantwoordelijk zijn voor middenoorontstekingen.

Het risico neemt toe wanneer geïnfecteerd vocht zich ophoopt in het oor en een ideale voedingsbodem vormt voor bacteriën. Hoe langer de infectie blijft bestaan, hoe groter de kans dat ze zich uitbreidt naar de mastoïdcellen en een simpele oorontsteking verandert in een ernstige complicatie.

Factoren die het risico verhogen

Hoewel mastoïditis relatief zeldzaam is, zijn er bepaalde factoren die de kans op deze infectie vergroten:

  • Slecht behandelde of herhaaldelijke oorontstekingen: de belangrijkste oorzaak.
  • Onvoldoende of te vroeg gestopte antibioticabehandeling: dit kan bacteriën resistenter maken.
  • Een verzwakt immuunsysteem, bijvoorbeeld door chronische ziekten of immuunonderdrukkende behandelingen.
  • Verkeerd gebruik van antibiotica: verkeerde middelen of doseringen verhogen het risico op resistentie.
  • Geen vaccinatie tegen pneumokokken: dit vaccin verlaagt het risico op ernstige oorinfecties en complicaties.
  • Anatomische factoren, zoals een slechte ventilatie van het middenoor (verstopping van de buis van Eustachius).
  • Slechte oorhygiëne, bv. overmatig gebruik van wattenstaafjes of frequente blootstelling aan water, wat de natuurlijke bescherming verstoort. 

Hoe wordt mastoïditis vastgesteld?

Klinisch onderzoek en gehoortests

Bij een vermoeden van mastoïditis voert de NKO-arts een grondig onderzoek uit. Met een otoscoop bekijkt hij het oor om te zien of er sprake is van een onderliggende oorontsteking, een trommelvliesperforatie of afwijkende afscheiding. Ook een gehoortest maakt deel uit van het onderzoek.

Daarnaast voelt de arts achter het oor om te controleren op roodheid, zwelling of een afstaand oorschelp. Bij een gevorderde mastoïditis kan een abces ontstaan dat een dringende operatie vereist.

Soms wordt een uitstrijkje van de oorafscheiding genomen om de verantwoordelijke bacterie te identificeren en de juiste antibiotica te kiezen. Ook een bloedonderzoek kan helpen om de ontsteking vast te stellen (witte bloedcellen, CRP).

Beeldvorming: CT-scan en MRI

Om het stadium en de ernst van de infectie te bepalen, kan een CT-scan van het mastoïdbot worden uitgevoerd. Deze toont de structuur van het bot, de uitgebreidheid van de infectie en eventuele botafbraak.

Bij verdenking op complicaties in de hersenen kan een MRI nodig zijn. Daarmee kunnen ernstige gevolgen zoals een hersenabces, meningitis of een sinustrombose opgespoord worden.

Welke behandelingen bestaan er?

Antibiotica: eerste keuze

Zodra de diagnose bevestigd is, moet de behandeling onmiddellijk starten. Intravenieuze antibiotica, vaak ceftriaxon, zijn de standaardaanpak. Deze kuur duurt minstens twee weken, met na enkele dagen soms een overschakeling naar tabletten. Pijnstillers en ontstekingsremmers verlichten bijkomende klachten.

In mildere gevallen kan een paracentese (kleine insnede in het trommelvlies) uitgevoerd worden om pus af te voeren en de genezing te versnellen.

Mastoïdectomie: wanneer chirurgie nodig is

Reageert de infectie niet op antibiotica of ontstaat er een abces, dan is een mastoïdectomie noodzakelijk. Tijdens deze operatie verwijdert de arts het geïnfecteerde deel van het mastoïdbot en voert hij drainage uit. Soms wordt een buisje (yoyo) geplaatst om het middenoor te ventileren en terugkerende ontstekingen te voorkomen.

Na de operatie is strikte medische opvolging vereist: het oor drooghouden, antibiotica correct innemen en regelmatige controles bij de NKO-arts.

Audika begeleidt je na een mastoïditis

Maak een afspraak voor een gratis hoortest

Ook na een succesvolle behandeling kunnen gehoorproblemen blijven bestaan. Daarom is een gratis hoortest bij een audioloog nuttig om het gehoor te evalueren en indien nodig oplossingen te voorzien.

Een regelmatige opvolging helpt om blijvende schade tijdig op te sporen. Bij complicaties kunnen uitgebreide gehoortests duidelijk maken welke hooroplossingen nodig zijn.

 

Maak een afspraak Vind het dichtstbijzijnde hoorcentrum

Hooroplossingen bij blijvend gehoorverlies

Wanneer mastoïditis het gehoor blijvend aantast, kunnen hoortoestellen helpen om de geluidservaring in het dagelijks leven te verbeteren. In ernstige gevallen van onomkeerbaar gehoorverlies kan een implantaat een optie zijn. Het doel blijft altijd: het gehoor zo goed mogelijk herstellen en de levenskwaliteit verbeteren.

Lisa Torbeyns, audioloog bij Audika België.
Lisa Torbeyns, Audioloog & NKO Ambassadeur - Audika België

Lisa Torbeyns is audioloog bij Audika België en maakt sinds 2023 deel uit van het multidisciplinaire audiologenteam binnen Audika. Ze combineert academische expertise met praktijkervaring binnen zowel de klinische als ambulante gehoorzorg. Haar focus ligt op het verbeteren van communicatie en levenskwaliteit voor mensen met gehoorverlies.

Laatst herzien op 17-06-2025